آخه من بیچاره چه گناهی کردم.
شما بگید ، این بده که ادم برای کسی دلسوزی کنه ، دلسوزی که نه هم دردی و بخواد اونو از اون حالت غم انگیزش بیرون بیاره.
آخه چرا باید هم دردی و هم دلی آدم رو با بحث و نصیحت کردن اشتباه می گیرند.
مگه آدم نمی تونه برای دیگران گوش باشه و حرفاشونو بشنوه. مگه نمیشه برای یه دوست هم دردی کرد.
اگه من برای خودم یه دوستی مثل خودم داشتم که برای حرفام گوش بود و همیشه برام نگران بود و من براش مهم بودم ، دیگه اونوقت غمی نداشتم .
البته دوست خوب دارم ها ولی ...........
خوب چی کار کنم ، اخلاقمه ، دوستام برام مهمند.
ولی وقتی چنین برخوردی با آدم میشه ، آدم دیگه نمی دونه چی کار کنه.
شاید تصمیم گرفتم و دیگه هیچ اظهار نظر یا همدردی یا ... در برابر حرفای دوستام از خودم نشون ندم.
شاید این طوری هم برای من بهتر باشه که دیگه حداقلش اینه که ناراحت نمی شم، هم شاید ..... .
دسته بندي : غر غر هام
